Victoria Velvet Debuut: Zelfontdekking door Klokken & Discipline
Opgave – De Klokkenwensen van Victoria Velvet
Victoria Velvet debuteert in het eerste deel van de klassieke reeks waar ze zich opmaakt voor een reis, een reis om zichzelf te vinden. Alles is aan het misgaan en ze heeft niets meer te verliezen, dus ze besluit om af te spreken met een man die ze online heeft ontmoet, een man die haar verlossing belooft door middel van harde klokken en de echte vrijheid die slechts door pijn komt. Zodra ze de deur in is, wordt Victoria bevolen om over zijn bed te buigen. Hij begint met een stevige handklok die haar strakke kont doet trillen. Ze merkt al snel dat deze ervaring niet makkelijk zal zijn, dat het echt pijn gaat doen. Vervolgens haalt de man een dik en zwaar leren riem van zijn taille en strikt hij haar er hard mee vast, direct vanaf het begin! Zelfs door de jeans voelt ze hoe haar huid roodgloeiend wordt, maar Victoria zou niet opgeven zoals ze zo vaak eerder had gedaan. Op deze dag wilde ze zien waar ze van gemaakt was en ze wilde de strenge en helende aanraking van een zorgzame man voelen. Victoria’s jeans zouden als volgende naar beneden gaan en ze zou de prikkende pijn van zijn hand en de riem opnieuw voelen! De klokken voelden zo anders aan op haar blootgestelde wangen, de pijn was intenser, maar ze begon ook te loslaten. Spoedig zou ze over de knie worden genomen voor handklokken en om harde slagen met twee leren klappen te doorstaan, en hoewel Victoria vaker wilde opgeven, gaf ze nooit op! Victoria voelde een zekere overwinning, ze was beloofd dat ze verlossing zou voelen, en dat begon ze te ervaren. Het was echter duidelijk dat het meisje verdronk in zelftwijfel, dus zodra de klokken waren afgerond, werd Victoria naar de hoek geleid. Daar kreeg ze twee dingen uitgereikt, eerst een halsband en daarna een maskertje,… ze kreeg de instructie om deze zaken te dragen wanneer ze terugkwam, als ze inderdaad sterk genoeg was om vooruit te gaan met haar wens om het meisje te ontdekken dat ze altijd wilde zijn.
